19 ماهگی

11 مهر -11 آبان

سلام دردانه ام

عزیزترینم اینقدر روز به روز دوست داشتنی و شیرین تر میشی و حرفای بامزه میزنی و کارای

بامزه میکنی که واقعا نمیدونم از کجا باید شروع کنم و کدومشون رو بنویسم . فقط میدونم که

داری بزرگ میشی خانم میشی و نشانه های این بزرگ شدن رو به وضوح در رفتار و حرکاتت

میبینم. این روزا خیلی بیشتر به حرفام توجه میکنی خیلی بهم کمک میکنی . تو جمع کردن

اسباب بازیهات  و کتابات تو باز کردن و جمع کردن سفره

جمع کردن لباسات . از مهمونی رفتن خوشت میاد و کلی استقبال میکنی و تو مهمونی فقط 5

دقیقه اول بهت سخت میگذره تا به جمع عادت کنی البته جاهایی که برای اولین بار میری . اما

حتی تو جمعی که همشون رو میشناسی با بعضیا اصلا رابطه صمیمانه ای نداری و باهاشون

ارتباط برقرار نمیکنی .

مهربونیات خیلی خاصه و من خیلی دوسشون دارم و عاشق لحظه هایی هستم که داری

مهربونی میکنی از بوسه های آروم شبانه برای تقاضای شیر یا آب گرفته تا بوس و بغلای

غافلگیرانه در طول روز....

و نوازش موهام توی بعد از ظهرایی که من خوابم و تو زودتر بیدار میشی عشقم . و حتی لحظه

هایی که از غذا یا خوراکی که میخوری مثل یه مامان کوچولوو به من هم میدی. همه هستی من

این لحظهها و نگاه و لبخند زیبای توست که به خستگیهام رنگ نشاط و زندگی میبخشن .....

و اما ناگفته نماند که این روزا لجباز هم شدی گاهی اوقات جیغای بنفشی میکشی که

نگوووووووو و دوست داری یه سری وسایل و ... فقط مختص خودت باشن و کسی بهشون دست

نزنه . مثلا رو لباسا و اسباب بازیهات خیلی حساسی . یه روزایی زیاد برات مهم نیست که

کسی بهشون دست بزنه و نگاهشون کنه امااااااا امان از اون وقتایی که نخواهی اونوقت الم

شنگه ای به پا میکنی  که بیاااا و ببین!!!

راستی فسقلک حرفا و کلمات بامزه و جدید زیاد میگی اما خیلیاشون برای من نامفهومن ولی

بازم قشنگن....