پارمیداپارمیدا، تا این لحظه: 14 سال و 7 ماه و 11 روز سن داره

پرنسس کوچولوی مامان و بابا

11فروردین -11 اردیبهشت(1ماهگی)

1392/4/22 20:47
نویسنده : نیکا
1,603 بازدید
اشتراک گذاری

سلام گل زیبای بهارم

حوادث مهم ماه:

11 فروردین : تولد  ساعت 9:10   وزن 3750   قد 51   دور سر  36  بیمارستان مهراد دکتر نرگس قلاوند

12 فروردین : مرخصی از بیمارستان ساعت 2بعد از ظهر

14 فروردین : شناسنامه برای یه کوچولوی بهاری

15فروردین :دفترچه بیمه دخترم- آزمایش غربالگری

17فروردین:جواب آزمایش غربالگری و چکاپ توسط دکتر صدر بیمارستان مهراد

 

 

نفسم قبل  از هر چیزی باید بهت بگم که تو دوست داشتنی ترین فرشته ای هستی

 که خدا می تونست  به ما ببخشه و من و بابایی هر روز به این خاطر او را می ستاییم .

عزیزم روزی که شما به سلامت دنیا اومدی بابایی برای تشکر از خدا نذر کرد 40 روز

روزه بگیره و 40 پنجشنبه بره حضرت شاه عبدالعزیم نماز بخونه . و این نتیجه عشق

بی حد بابا نسبت به شماست .

 

روزهای اول روزهای خیلی خیلی سختی بود و من باید دستای مهربان مادر جونت رو

ببوسم که تمام روزهای سخت رو عاشقانه و مادرانه در کنار ما بود و چه شبها که پا به

پا به پای ما بیدار بود و با اولین تکان تو بلند میشد و مینشست  و به من در نگهداری تو

کمک میکرد و بازهم باید بگم که مادر دوستت دارم تو بهترینی خدا رو شکر که مادرم

هستی و خدا رو شکر که مادر جون دخترم هستی به دخترم سپاسگزار بودن و بوسه

 زدن بر دستهای  مهربانی را که شبها و روزها گهواره اش بودند را می آموزم مادر. به 

او میگویم که قدر دان قلب پاک و پرطپشی باشد که همواره برایش میتپد و حرمت دار

چشمانی که هر لحظه سرشار از اشتیاق است برای دیدنش.

 

عزیزم روزهای اول بعد از تولد خیلی گریه میکردی و مادر جون و خاله ها همش شما

تو بغل میچرخوندن تا بالاخره آروم شی. پنجمین روز تولدت گریه هات به حدی شدید بود

مجبور شدیم ببریمت دکتر البته اون روز آزمایش غربالگری هم داشتی  به همراه مادر 

مادرجون و بابایی رفتیم بیمارستان مهراد قبل از آزمایش بردیمت کلینیک کودکان  

بیمارستان تا دکتر شما رو ببینه و تا رسیدن نوبتمون  همچنان گریه میکردی وقتی

 دکتر  معاینه ات کرد گفت که چیز مهمی نیست و گریه ات فقط از گرسنگی است

و بعد انگشتش رو تمیز شست و تو دهن شما گذاشت  و تو با ولع تمام انگشت دکتر

رو مکیدی . دکتر گفت که شما هنوز نحوه صحیح شیر خوردن رو یاد نگرفتی و مامان

هم نحوه صحیح شیر دادن رو برای همین  سیر نمیشی و شروع میکنی به گریه

 کردن . الهی مامان قربونت بره مامان رو ببخش که گرسنه میموندی عزیزدلم .

بعد هم که خیالمون راحت شد مسئله مهمی نیست رفتیم آزمایش غربالگری و خانم

پرستار از پاشنه پات خون گرفت البته به من اجازه ندادن که پیش شما باشم من فقط

 صدای گریه ات رو میشنیدم و دلم ضعف می رفت . به هر حال اون روز روز سختی بود

چون مامان هم هنوز کاملا خوب نشده بود و راه رفتن براش سخت بود .از اون روز به

بعد دیگه روزی دو وعده  شیر مامان رو میدوشیدیم و بهت میدادیم و به این ترتیب گریه

  هاتم کمتر میشد.

 دو روز بعد از اون رفتیم جواب آزمایش غربالگری رو گرفتیم و خدا رو شکر که همه چی

خوب بود و زردی و گواتر نداشتی .

 

 

امیدم هر روزی که میگذره شیرین تر  و خواستنی تر از پیش میشی و با وجود تمام

سختی ها و شب بیداریها هر روز من و بابایی رو بیشتر شیفته خودت میکنی . زمانی

که میذاریمت زمین یا موقع تعویض پوشک با شدت و هیجان پاهاتو تکون میدی و گاهی

  اوقات همزمان با پاها دستات رو هم تکون میدی  . به صداها خیلی توجه میکنی و

 زمانی که کس باهات صحبت میکنه با کنجکاوی به صورتش نگاه میکنی .

صداهای جالبی از خودت در میاری و چیزی که به وضوح و خیلی بامزه میگی کلمه

"اینگه" است مخصوصا وقتی گرسنه باشی بلند و با  جیغ میگی اینگههههههههه الهی

قلبونت بشمممم مممممممن.

هنوز دکترخوب برات پیدا نکردم چند تا دکتر بردم ولی نتونستم باهاشون ارتباط برقرار

کنم و به قول معروف به دلم ننشستن. روز یکشنبه 27 فروردین بردمت پیش دکتر

گنجوی تو میدون صنعت معاینه کرد و قد و وزن .در 17 روزگی 4.150 وزنت بود و 53

قدت . چون شیری رو که میخوردی مقداریشو پس میزدی  و روی صورتت جوش زده

بودی بردمت دکتر ولی خانم دکتر گنجوی متوجه نشد که شما رفلاکس معده داری و

حساسیت به پروتئین گاوی .دکتر نوشت برای سونوگرافی لگن وقتی علتش رو جویا

شدم گفت مسئله خاصی نیست من برای همه نوزادا مینویسم ولی به هر حال کمی

  من رو نگران کرد 4 اردیبهشت رفتیم برای سونوگرافی و خدا روشکر همه چی خوب

بود.ولی مشکل پس زدن شیر و جوشها همچنان باقی بود .

روز پنجشنبه 7 اردیبهشت خاله شماره 2 و امیرحسین که 1سال و 3 ماه از شما

بزرگتره اومدن خونه مادر جون و شما با دیدن امیر حسین و ماشین قرمز رنگی که تو

دست داشت جیغ بلندی کشیدی و با هیجان دست و پا میزدی که نگووو حالا شیطون

بلااااا نمیدونم که این حالتت واسه ماشین قرمز رنگ بود یا واسه امیر حسین یا واسه

 ابراز وجود و این که به امیرحسین بفهمونی که دیگه یه رقیب سرسخت پیدا کرده .!!


راستی اینم بگم که حسابی ووووروووجک شدی و دلبری هم میکنی و گاهی اوقات

لبخندای ملیحی میزنی که نگووووووو. و با همین کارات هر روز بابایی رو میکشونی

خونه مادر جون تا باهات بازی کنه و حسابی بغلت کنه . آهان یادم افتاد بابایی همیشه

  وقتی شما رو بغل میکنه خیلی اظطراب میگیره که ممکنه  بیفتی... گردنت چیزی

  بشه و..و..و...واسه همین یه تشک واست درست کرده که که شما رو میذاره رو اون

 بعد بغل میگیره یه روزه کامل وقت گذاشته تا اونو واست بدوزه وطوری دوخته که شما

کاملا توش راحتی .


مدل خوابیدن جالبی هم داری دوست داری سرت رو بذاری رو سینه و پاهات رو جمع

گنی بعد بخوابی این کار رو دوست داری تو بغل خاله شماره 4 انجام بدی آخه شدیدا

عاشق خاله جونتی حالا عکسشم واست میذارم کوچولوی بامزه من ....

حالا نوبت عکسا......

اینم یه عکس با خانم دکترت

                       

 

 لطفا برای دیدن بقیه عکسا به ادامه مطلب برید.

 

 

 

             

    

 

 

 

پسندها (0)
شما اولین مشوق باشید!

نظرات (2)

لیلا
21 تیر 92 6:44
سام


آرسيس در جشنواره ي تابستاني ني ني وبلاگ(ني ني شکمو) شرکت کرده...
خوشحالمون مي کنيد اگه بهش راي بدين و با يک پيامک، عدد 126 را به شماره ي 20008080200 (دوهزار هشتاد هشتاد دويست) ارسال کنيد.
از لطف شما ممنونيم – شاد و سلامت باشيد.


سمان مامان آرشیدا
23 تیر 92 2:30
آخی عزیزم یاد خاطات بدنیا اومدن آرشیدا افتادم.
خیلی قشنگ نوشتی احساس اون روزها رو نیکا جون.
عکسهای فرشته کوچولو هم حرف ندارن.


ممنون دوست عزیزم