پرنسس کوچولوی مامان و بابا

               پرنسس کوچولو روزا به خوبی و خوشی از پی هم سپری میشه و من  و شما  و بابایی با تمام وجود از حضور همدیگه لذت میبریم و شما که از هفته 18 به بعد  با تکونات و حرکتهای خوشگلت  دل من و بابایی رو روز به روز بیشتر میبری و   بیقرارترمون میکنی واسه هر چه زودتر دیدنت .  بابایی هر روز صبح شما رو نوازش نوازش میکنه بهت سلام میده و کلی قربون صدقه ات میره وبعد میره سر کار و شب بی قرار و هیجان زده خودشو میرسونه خونه تا باز هم تکونای شما رو زیر دستش حس کنه . وارد ماه هفتم که شدیم من و بابایی دیگه تصمیم گرفتیم واسه شما&...

  سلام عزیز مامان و بابا     نازنینم روز دوشنبه 22 آبان برای من و بابایی خیلی روز خوبی بود چرا که بالاخره فهمیدیم فرشته کوچولوی ما دخمل یا پسمل   ؟ قبل از این روز ما دو دفعه رفتیم سونو تا جنسیت شما رو بفهمیم اما گل قشنگ مامان و بابا شما خیلی با حیا بودی و نمیذاشتی خانم دکتر ببینه که شما دخملی یا پسمل ؟                                               &n...

دلم گرم خداوندیست که با دستان من گندم برای یاکریم خانه می ریزد ! چه بخشنده خدای عاشقی دارم . دلم گرم است و میدانم بدون لطف او تنهای تنهایم....... عزیز دلم شما آروم آروم تو دل مامانی رشد میکردی و من و بابایی با هیجان زیاد و سرشار از شادی حضور شما عزیزترین هستی روزها و هفته ها رو با لذت تمام میشمردیم تا اینکه یه روز جمعه 25 شهریور ماه وقتی شما فقط 11 هفته و  5 روزه  بودی تصمیم گرفتیم با مامان بزرگ و بابا بزرگ (بابا و مامان بابایی ) بریم گردش سمت لواسان ولی انگار شما این سفر کوچولو رو دوست نداشتی عشقم و یه کم شیطونی کردی و حسابی مامانی و بابایی رو نگران و پریشون کردی همش...

............و خداوند همین نزدیکی است . سپاس بیکران اویی را که آهنگ حضور تو را در درون من جاری ساخت . سلام عزیزم . روزهایی که میخوام دربارشون برای تو گلم بنویسم برای من و بابایی خیلی سخت بود چون می بایست دو هفته تمام صبر میکردیم تا بتونیم صدای قلب شما رو بشنویم و در این میان فقط حرفهای قشنگ بابایی بود که منو آروم میکرد   بابا جون همیشه میگفت که شما هدیه خداوندی و اگر قرار بود قلب شما نتپه هیچ وقت خدا  شما رو مهمون دل مامانی نمیکرد . گل قشنگم بالاخره روز چهارشنبه 26 مرداد ماه  با همه دلهره هاش از راه رسید و ما  بی صبرانه توی  مطب دکتر منتظر  نشسته ب...

اگر خدا باورت شود خداوند در زیر آن نقطه ای میگذارد و یاورت میشود سپاس بیکران اویی را که جان میان جان آفرید و زندگی را برایمان رنگین تر کرد. کوچولوی عزیزم مهر ماه سال ١٣٨٥ بود که من و بابایی بعد از پنج سال دلمون برای حضور قشنگ شما در آسمان زندگیمان تنگ شد و تصمیم گرفتیم اسفند همان سال شما را به کوچک و قشنگمان دعوت کنیم . ولی عزیزکم شما وخداوند دوست داشتید که در یک روز تابستانی بی خبر تو دل مامانی بیای و مامان  و بابا رو حسابی غافلگیر کنی . پرنسسم روز چهارشنبه ٥ مردادماه بود که در کمال  ناباوری خداوند زیباترین وبزرگترین هدیه را به من و بابایی داد بله عزیزم حالا م...